Bir Giderin Ait Olduğu Yer
Muhasebeci arkadaşım George Rohan ile küçük ama önemli bir konuyu konuştum: bir gider nereye aittir. Bir maliyeti COGS'a alın ya da çıkarın, net kâr değişmese bile brüt kâr marjı kayar—ve insanlar bir işletmeyi brüt kâr marjıyla değerlendirir. İki fatura da 'yazılım aboneliği' diyebilir; önemli olan, aracın müşteri işini mi yürüttüğü yoksa ofisi mi çevirdiğidir. SnapLedger için bu, giderleri yalnızca tedarikçiye göre değil, işletme işlevine göre sınıflandırmak demektir.
Dün, muhasebeci arkadaşım George Rohan ile işletme giderlerinin nasıl sınıflandırılması gerektiği üzerine konuştum.
George ve onun hikâyesi hakkında başka bir zaman daha fazla yazacağım. Bu konuşmada, kulağa küçük gelen ama bir şirketin nasıl anlaşıldığı üzerinde önemli bir etkisi olan bir noktaya değindi.
Her gider aynı değildir
Her gider aynı şekilde ele alınmamalıdır.
Bazı giderler Cost of Goods Sold'a ya da hizmet maliyetine aittir. Diğerleri satış, yönetim ya da başka faaliyet giderlerine aittir.
Brüt kâr marjı neden hareket eder
Bu ayrım önemlidir çünkü gelirden COGS çıkarıldığında brüt kâr elde edilir. Bir maliyeti COGS'a almak ya da COGS'tan çıkarmak, nihai net kâr aynı kalsa bile gross margin'i değiştirir.
Brüt kâr marjı çoğu zaman bir işletmenin kalitesini, ölçeklenebilirliğini ve ekonomisini anlamak için kullanılır. Bir şirketin nasıl değerlendiğini de etkileyebilir.
Danışmanlıktan bir örnek
George bana danışmanlık ve profesyonel hizmetlerden bir örnek verdi.
Bir danışmanlık şirketi araştırma veritabanları, tasarım araçları, sektör platformları ya da başka yazılım abonelikleri için ödeme yapabilir. Bu araçlar doğrudan müşterilere iş sunmak için kullanılıyorsa, Cost of Services'a ait olabilirler.
Finans ekibinin kullandığı muhasebe yazılımı ise normalde bir yönetim gideri olurdu.
Her iki fatura da 'yazılım aboneliği' diyebilir.
Fark, giderin ne diye adlandırıldığı değil, nasıl kullanıldığıdır.
Maaşlar da aynı mantığı izler
Aynı şey maaşlar için de geçerlidir. Doğrudan müşteri projelerinde çalışan bir danışman, hizmet maliyetinin bir parçası olabilir. Bir satış elemanı genellikle bir satış gideridir. Bir finans müdürü normalde bir yönetim giderdir.
Bu ayrıca, şirketlerin yalnızca brüt kâr marjını iyileştirmek için maliyetleri kategoriler arasında taşımaması gerektiği anlamına da gelir. Benzer giderler, işletmenin gerçek operasyon modeline dayanarak tutarlı biçimde ele alınmalıdır.
Bunun SnapLedger için anlamı
SnapLedger için bu, gider sınıflandırmasının yalnızca tedarikçi adına ya da hesap planına dayanamayacağı anlamına gelir. Sistemin ayrıca giderin ardındaki işletme işlevini de anlaması gerekir:
Bir ürün üretmek için mi, bir hizmet sunmak için mi, bir müşteri kazanmak için mi, yoksa şirketi çevirmek için mi kullanıldı?
Cevap yalnızca muhasebe uyumunu değil, finansal tabloların işletmeyi ne kadar açık anlattığını da etkiler.
İki fatura aynı şeyi söyleyebilir—'yazılım aboneliği'—ama tamamen farklı yerlere ait olabilir. Önemli olan bir giderin ne diye adlandırıldığı değil, nasıl kullanıldığıdır: bir ürün yapmak, bir hizmet sunmak, bir müşteri kazanmak ya da şirketi çevirmek için.
Son birkaç yazılım aboneliğinize bakın—kaçı müşterilere iş sunmanıza yardımcı oluyor, kaçı yalnızca ofisi çeviriyor? Bunlar öyle mi sınıflandırılmış?
İyi muhasebe yalnızca uyumla ilgili değildir. Bir maliyetin nereye düştüğü, finansal tablolarınızın işletmenizi gerçekten açıklayıp açıklamadığını—yoksa onu sessizce yanlış mı gösterdiğini belirler.
Founder Diary + ülkeniz için mevzuat güncellemelerini alın
Richard yeni bir yazı yayımladığında bir e-posta ve yaşadığınız yerde önemli olan mevzuat güncellemeleri. Ücretsiz, istediğiniz zaman abonelikten çıkabilirsiniz.